قهرمانی شخصیت می‌خواهد که ما داشتیم!

دیگر برنامۀ 90 هم نشانش داد. گلِ دوّمِ پرسپولیس، آفساید بود. خط را کشیدند و دیدید که آفساید بود. سپاهان با اقتدار قهرمانِ ایران شد تا به وضوح بدانید دنیا دستِ کیست!

   برادرِ من، خواهرِ من، قبول کنید که سپاهان قوی‌ترین ساختارِ مدیریتی و باشگاهی را در میانِ تیم‌هایِ ایرانی دارد. فرقی ندارد بوناچیچ یا آن امیرِ قلعه‌نوئی که از جفتشان متنفّرم. سپاهان راهِ خودش را می‌رود. سپاهان باثبات‌ترین تیمِ این سال‌هایِ ایران است. سپاهان فخرِ فوتبالِ ما در آسیا بوده. آن روزها که پرسپولیسی‌ها پایشان به آسیا باز نمی‌شد و استقلالی‌ها مدارکشان را هم بلد نبودند سرِ وقت بفرستند، سپاهان در فینال ظاهر می‌شد. حالا هی مثلِ این کودکانِ نوباوه بنشینید و بگوئید که تبانی کرده‌ایم ما. باور کنید اگر تبانی کردن بلد بودید، شما پیش و بیش از هر تیمی تبانی می‌کردید. در کدام دورۀ لیگِ برتر تیمی توانست اینقدر زود آب پاکی را رویِ دستِ دیگر تیم‌ها بریزد؟

   پرسپولیسی‌هایِ عزیز، نیائید بگوئید دقیقۀ 97 و سپهرِ حیدری را از یاد مبر! اگر آن سال هم قهرمان شدید، صدقۀ سرِ وجودِ یک اصفهانی در تیمتان بود. ولی یادتان نرود که شما در آزادی 4 گل از ما خوردید. یادتان نرود که امسال حتّی نتوانستید عنوانِ «بهترین تیمِ غیرِاصفهانی» را به‌دست آورید.

   نمی‌خواهم بیش از این دمار از روزگارتان در بیاورم؛ قهرمانیِ سپاهان را تبریک می‌گویم، هرچند سال‌ها باشد دور از دیارم باشم. من سپاهانی بوده‌ام از همان آغاز. از همان روزها که عبّاسِ سیمکانی آقایِ گلِ لیگ می‌شد. همان روزها که شعبدۀ لئون استپانیان مقهورتان می‌کرد. همان روزها که موس‌موسِ آرمناک را می‌کردید تا جای عابدزادۀ بزرگ را پر کند برایتان. از همان روزها که با حسینِ پاپی با هم در یک تیم توپ می‌زدیم و اکنون ذوق می‌کنم هر وقت بازی به او می‌رسد.

   قهرمانی مبارکت باشد سپاهان.

کلامِ اضافه:

- دوستانِ بلاگ‌اسپاتی! بدانید و آگاه باشید، همانا نمی‌توانم برایتان کامنت بگذارم.

  
نویسنده : هـ. ز.ز. ; ساعت ۱:۳٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸٩
تگ ها : فوتبال